Programy i projekty Klubu
Umiejętność konsultacji społecznych ‘na styku inwestycje-środowisko’ drogą do ekorozwoju
|
Projekt finansowany przez
 Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie |
 |
 |
 |
 |
  |
Gmina
Otyń położona jest w zachodniej części kraju, w południowo wschodniej
części województwa lubuskiego na Nizinie Nowosolskiej. Wraz z sześcioma
gminami współtworzy powiat nowosolski. Obszar gminy ogółem wynosi 9 163
ha, w tym użytki rolne zajmują 4 304 ha, tj. 39,0 % powierzchni, a lasy
zajmują powierzchnię 4 100 ha, tj. 42,0 %. Przez teren gminy
przepływa rzeka Odra i Śląska Ochla.
Siedzibą władz gminy jest Otyń. Powierzchnia administracyjna wynosi 92 km2. W skład gminy wchodzi 8 wsi sołeckich i 9 miejscowości Otyń, Bobrowniki, Borki (osada), Modrzyca, Zakęcie, Konradowo, Ługi, Czasław i Niedoradz. Od północy graniczy z gminą Bojadła i gminą Zabór, od wschodu z gminą Nowa Sól i miastem Nowa Sól (siedzibą powiatu), od południa z gminą Kożuchów, a od zachodu z gminą Zielna Góra.
Walory krajobrazowe stanowią podstawę rozwoju funkcji wypoczynkowych, które pozostają w ścisłej zależności od warunków środowiska przyrodniczego. Do tych walorów zalicza się ukształtowanie terenu, wody powierzchniowe i szatę roślinną. Obszar gminy Otyń leży na Nizinie nowosolskiej. Od wschodniej strony graniczy ona z rzeką Odrą, a południowa i północna część pokryta jest lasami. Odra ze swoim dorzeczem oraz dopływem Śląskiej Ochli tworzą przepiękną, malowniczą krainę będącą rajem dla wędkarzy. Wody zakoli i staro rzeczy Odry kryją w sobie 33 gatunki ryb, do których należą m.in.: ogromne sumy, szczupaki, sandacze, leszcze, karpie i inne. Kompleksy leśne przetrwały do naszych czasów prawie w naturalnym stanie, bez większego wpływu działalności człowieka.
W gminie Otyń znajdują sie tereny przyrodnicze objęte różnymi formami ochrony. Ogółem na terenie gminy znajduje sie 2520,9 ha obszarów prawnie chronionych, z czego rezerwaty przyrody i pozostałe formy ochrony przyrody zajmują 32,9 ha. Występują tu dwa rezerwaty przyrody „Bukowa Góra” i „Bażantarnia”. Rezerwat “Bukowa Góra” utworzony w 1954 r., zajmuje powierzchnie 10,96ha. Obszar zlokalizowany na skraju wsi Bobrowniki, na bardzo stromej górze, u podnóża której biegnie droga, która bez większych przeszkód można przejść wzdłuż całego rezerwatu. W rezerwacie tym ochrona objęto las bukowy, w którym najstarsze z drzew liczą 110-130 lat. W górnej partii tego obszaru wytworzył sie las mieszany, w skład którego prócz wspomnianych buków wchodzą: lipa, brzoza, grab, dąb, świerk, modrzew i sosna. Runo leśne jest ubogie. W okresie jesiennym, gdy bukowe liście zabarwiają sie na różnorodne kolory, rezerwat prezentuje sie najpiękniej.
Rezerwat leśny „Bażantarnia” jest fragmentem lasu naturalnego. Został utworzony w 1959 r. na powierzchni 17,86 ha w odległości 1 km na północny zachód od Otynia, po lewej stronie szosy prowadzącej do Niedoradza. Nazwę swą wywodzi z przedwojennego okresu, kiedy to w części południowej lasu, ówczesny właściciel tego terenu prowadził hodowle bażantów, którą obecnie stara się odnowić. Rezerwat utworzono ze względów dydaktyczno-naukowych dla ochrony pierwotnego lasu naturalnego o charakterze puszczańskim, który na tych obszarach stanowi już swoistą rzadkość. W rezerwacie ochroną objęto dwa gatunki boru: bór mieszany sosnowo-dębowy i bór dębowo-świerkowy o naturalnym pochodzeniu. Rośnie w nim 12 dębów uznanych za pomniki przyrody - wiek każdego drzewa wynosi ponad 250 lat. Oprócz wymienionych gatunków drzew w rezerwacie rosną: modrzewie, daglezje, jodły, brzozy, graby oraz lipy. Rezerwat stanowi naturalną ostoję dla płazów, gadów i licznych ptaków do których należą: dudek, wilga, kowalik, kraska, sojka i myszołów, a także ssaków, takich jak: kret europejski, jeż i ryjówka. Jest dogodnie usytuowany, z oznaczonym parkingiem leśny.
Użytki ekologiczne zajmują w gminie 24,9 ha, na terenie gminy znajduje sie również 7 pomników przyrody.
Siedzibą władz gminy jest Otyń. Powierzchnia administracyjna wynosi 92 km2. W skład gminy wchodzi 8 wsi sołeckich i 9 miejscowości Otyń, Bobrowniki, Borki (osada), Modrzyca, Zakęcie, Konradowo, Ługi, Czasław i Niedoradz. Od północy graniczy z gminą Bojadła i gminą Zabór, od wschodu z gminą Nowa Sól i miastem Nowa Sól (siedzibą powiatu), od południa z gminą Kożuchów, a od zachodu z gminą Zielna Góra.
Walory krajobrazowe stanowią podstawę rozwoju funkcji wypoczynkowych, które pozostają w ścisłej zależności od warunków środowiska przyrodniczego. Do tych walorów zalicza się ukształtowanie terenu, wody powierzchniowe i szatę roślinną. Obszar gminy Otyń leży na Nizinie nowosolskiej. Od wschodniej strony graniczy ona z rzeką Odrą, a południowa i północna część pokryta jest lasami. Odra ze swoim dorzeczem oraz dopływem Śląskiej Ochli tworzą przepiękną, malowniczą krainę będącą rajem dla wędkarzy. Wody zakoli i staro rzeczy Odry kryją w sobie 33 gatunki ryb, do których należą m.in.: ogromne sumy, szczupaki, sandacze, leszcze, karpie i inne. Kompleksy leśne przetrwały do naszych czasów prawie w naturalnym stanie, bez większego wpływu działalności człowieka.
W gminie Otyń znajdują sie tereny przyrodnicze objęte różnymi formami ochrony. Ogółem na terenie gminy znajduje sie 2520,9 ha obszarów prawnie chronionych, z czego rezerwaty przyrody i pozostałe formy ochrony przyrody zajmują 32,9 ha. Występują tu dwa rezerwaty przyrody „Bukowa Góra” i „Bażantarnia”. Rezerwat “Bukowa Góra” utworzony w 1954 r., zajmuje powierzchnie 10,96ha. Obszar zlokalizowany na skraju wsi Bobrowniki, na bardzo stromej górze, u podnóża której biegnie droga, która bez większych przeszkód można przejść wzdłuż całego rezerwatu. W rezerwacie tym ochrona objęto las bukowy, w którym najstarsze z drzew liczą 110-130 lat. W górnej partii tego obszaru wytworzył sie las mieszany, w skład którego prócz wspomnianych buków wchodzą: lipa, brzoza, grab, dąb, świerk, modrzew i sosna. Runo leśne jest ubogie. W okresie jesiennym, gdy bukowe liście zabarwiają sie na różnorodne kolory, rezerwat prezentuje sie najpiękniej.
Rezerwat leśny „Bażantarnia” jest fragmentem lasu naturalnego. Został utworzony w 1959 r. na powierzchni 17,86 ha w odległości 1 km na północny zachód od Otynia, po lewej stronie szosy prowadzącej do Niedoradza. Nazwę swą wywodzi z przedwojennego okresu, kiedy to w części południowej lasu, ówczesny właściciel tego terenu prowadził hodowle bażantów, którą obecnie stara się odnowić. Rezerwat utworzono ze względów dydaktyczno-naukowych dla ochrony pierwotnego lasu naturalnego o charakterze puszczańskim, który na tych obszarach stanowi już swoistą rzadkość. W rezerwacie ochroną objęto dwa gatunki boru: bór mieszany sosnowo-dębowy i bór dębowo-świerkowy o naturalnym pochodzeniu. Rośnie w nim 12 dębów uznanych za pomniki przyrody - wiek każdego drzewa wynosi ponad 250 lat. Oprócz wymienionych gatunków drzew w rezerwacie rosną: modrzewie, daglezje, jodły, brzozy, graby oraz lipy. Rezerwat stanowi naturalną ostoję dla płazów, gadów i licznych ptaków do których należą: dudek, wilga, kowalik, kraska, sojka i myszołów, a także ssaków, takich jak: kret europejski, jeż i ryjówka. Jest dogodnie usytuowany, z oznaczonym parkingiem leśny.
Użytki ekologiczne zajmują w gminie 24,9 ha, na terenie gminy znajduje sie również 7 pomników przyrody.
 |